Triatlon Viersel (1/4)

Twee weken na Lommel had ik deze kwarttriatlon gepland, naar schijnt een brede vaart, leuk fietsparcours en een mooie omgeving in het algemeen. Ik was vroeg uit de veren en was tijdig afgezakt naar Viersel om het parcours te verkennen voordat een hele meute over het parcours zou denderen. Tijdens de verkenning daagde mij het al: het zou een hete dag worden. Het was voor me ook een zware werkweek geweest op kantoor, ik voelde toch dat ik niet echt fris was. De avond voordien had ik ook een pintje gedronken, ok ik geef toe, misschien twee pintjes.

Nog voor de middag was de mix Veteranen en Dames gepland. U kunt het al raden, ik ben tijdig afgestapt om de wedstrijd te kunnen volgen, het was leuk om de vrouwen aan het werk te zien, er zaten toch verdomd snelle vrouwen tussen. Dat gaf me ook de gelegenheid om na de wedstrijd eens kort te sluiten over de positionering tijdens het zwemmen (ik had gezien dat er wat stroming was), de opkomende wind en het loopparcours.

Om 15:15 schiet de wedstrijd op gang. Ik had me gepositioneerd aan de linker buitenkant omdat we toch naar het midden moesten afbuigen. Een goede zet want naast me zag ik hoe menig atleten elkaars lichaamsdelen trachtten uit te wisselen. Ik zet aan met een trage intensiteit en voel dat ik goed meega met de meute. Halfweg was er toch wel weer een die mij aantikte met zijn hand, gelukkig zwom hij niet met zijn vuisten. Bril bleef mooi op mijn snoeter en ik versnelde om hem achter me te laten. Na het keerpunt zit het op een lint en ik positioneer me in de binnenbocht tegen de kant om zo weinig mogelijk tegenstroom te voelen. Af en toe kom ik gevaarlijk dicht en zag ik zand, grind, stenen en kroos onder me opduiken, gelukkig geen auto's of andere rariteiten die me zouden ophouden.

Ik duik als 39e de wisselonze in en wissel goed maar ook niet te snel. Ik neem een goeie slok vers water en spring op de fiets voor de 40 km vaartje volgen. Het is een goed parcours, maar de wind was er al iets meer komen opzetten ten opzichte van de voormiddag. Ik geef goed gas, maar niet voluit gezien de warmte. Mijn lijf mag niet oververhitten of het is panne. Er komen enkele wolkjes opzetten die de zon sluimerden, maar niet voldoende om die warmtebron af te blokken. In de tweede ronde laat ik het tempo nog iets zakken om fris aan het lopen te kunnen beginnen. Er passeert mij nog een Spaanstalige medemens die net een kaart had gekregen, hij zei 'those referee's are very strict around here', ik zei 'inderdeed'. Hij stond dan nog wat uit te puffen in de box.

Als 45e wissel ik mijn fietsschoenen voor mijn loopsloefkes. Terug een slokje water want ik had net voor de wissel een gelleke genomen. Terug dilemma: ofwel een dipje, ofwel een gelleke en een krampje. Wie niet waagt, je weet wel. Het pakte goed uit want in de eerste loopronde met natte sponsjes en schaduw als mijn bondgenoten loop ik vlot tegen mijn wedstrijdtempo. Maar in ronde twee kreeg ik een klein klopje toen mijn medeloper die toch wel heel het stuk tegen wind langs de vaart achter mijn rug liep (zijn volste recht) mij achterliet. Ik krijg het tempo niet meer de hoogte in en beslis om gewoon op hartslag naar de meet te gaan. Aan het brugje op 300 meter voor de meet zie ik dan twee stervende zwanen op het asfalt. Ik haal ze beiden in, maar ze bleken nog een ronde te moeten lopen. Finish als 49e in 2.13.56. Niet mijn beste tijd, maar toch respectabel.

Er zei me onlangs een vriendin over deze zomer "wat een rotzomer". Maar telkenmale ik een wedstrijd doe, op Brugge na (LCMT, Triatlon Beernem, Triatlon van vlaanderen, Triatlon Lommel) is het gewoon warm zomerweer waar ik me meer bezig moet houden met de culinaire en respirerende aangelegenheden van de zaak. Nog een extra souvenir van deze rotzomer is mijn in mijn rug gebrande Trisuit, de tanning lines zullen waarschijnlijk 2018 halen, hoezee! Nog een bedankje aan Christian en Nathalie om mij na de race te vragen om hun grill mee soldaat te maken! Er werd ook een pintje genuttigd, ok ja, misschien twee.

starters: 

Deforche Joey

Deforche Joey: 

49 / 109