Oefenkoers Bellegem

Restart

Zaterdag was het eindelijk terug opnieuw koers. En wat voor een koers. Het was ineens voor eigen volk op een zware omloop met een heel sterk deelnemersveld. Het is niet van mijn gewoonte, maar deze koers heeft me toch wel wat slapeloze nachten opgeleverd.

Organiseren 

Vanaf het moment ik hier vorig jaar in april in Bellegem kwam wonen, sloot ik mij aan bij KSV Bellegem. Bij KSV Bellegem staan ze in voor 3 wielerorganisaties hier in het dorp. Door de Coronacrisis moesten we ineens alle 3 onze organisaties schrappen. Een aderlating voor de wielersport, maar ook jammer naar onze sponsors toe. Toen Cycling Vlaanderen met een mooi initiatief op de proppen kwam om onder heel gunstige voorwaarden een koers te organiseren, sprong ik direct op de kar. Normaal waren er het eerste weekend van juli hier centrumfeesten, maar alle festiviteiten waren reeds afgelast. Zou dit geen mooie return zijn naar het dorp om hier de eerste wedstrijd na de lockdown te organiseren?

Ik kon vrij gemakkelijk het bestuur warm krijgen, maar er was enorm veel onzekerheid. Er waren enorm veel voorwaarden, hoe moesten we dat aanpakken? Er waren geen voorbeelden. Ook bij Stad Kortrijk waren ze eerder sceptisch, maar waren ze vol lof over onze moed. Toch duurde het tot slechts 11 dagen voor de koers voor we definitief toelating kregen. En vanaf dan was het kwestie van KSV Bellegem om de heel geoliede organisatiemachine in gang te steken. Echt een dreamteam! Ik ben trots om hiervan deel uit te maken. Allemaal mensen met een enorm hart voor de wielersport.

Conditie

Een ander punt van stress was om niet af te gaan hier in de gemeente. De laatste 2 jaren waren ver van mijn beste jaren en de jaren beginnen te wegen om terug op niveau te komen. Maar ik heb de Lockdown goed kunnen gebruiken. Ik heb gedurende 3 maanden er eindelijk eens kunnen gebruik van maken om aan mijn basis te werken, na 2 jaar achter de feiten te lopen. Zwemmen heb ik natuurlijk niet kunnen doen en dat zal er ook tot na het verlof zeker niet meer van komen. Triathlon zal voor dit jaar niet meer zijn. Maar op gebied van fietsen en lopen heb ik echt goed werk geleverd om aan die basis te werken. Maar het blijft natuurlijk altijd gissen en mijn laatste slechte koersen bleven toch in mijn hoofd hangen. In het voorbije jaar heb ik hier toch wel veel vriendschappen opgebouwd. Het hoeft niet gezegd dat we ons hier jeunen. Maar tegenover iedereen, wou ik toch wel bewijzen dat ik toch ook nog als wielrenner nog wel wat in mijn mars heb. Er in de eerste ronden uitgereden worden, zou ik toch een nachtmerrie gevonden hebben, alhoewel die toch realistisch was.

Wedstrijd

Ik was zelf medeverantwoordelijk voor de startopstelling, dus ik kon mezelf na een zware voormiddag nadars zetten, een startplaats geven op de eerste rij. Dan zou ik al op zijn minst de eerste ronde overleven. Terwijl vooraan de oorlog direct losbreekt, concentreer ik mij vooral op het handhaven van mijn positie in het peloton. De wind zit behoorlijk goed om te overleven en ik kan al snel ronden beginnen afturven. Ik overleef vrij makkelijk, maar ik ben zeker niet sterk genoeg om aan te vallen. Maar ik geniet. Vanaf de eerste kilometer. De adrenaline en de 10-tallen keren ik de mensen mijn naam hoor roepen langs de kant. Het geeft me vleugels.

Ik was al een tijdje aan het denken om mij toch eens te tonen nu de snelheid er stilaan uit geraakte bij het peloton, maar dat tikkeltje extra, had ik toch niet in de benen zitten. Toch krijg ik 3 ronden van het einde plotseling vleugels en kan ik warempel hier op 't Kruiske toch wegrijden naar een voorliggende groep. Dat was dubbel en dik afzien, maar ook genieten. Zo kon ik toch nog voor het peloton binnenrijden op plaats 59 van 106 deelnemers.

We zijn zeker en vast nog niet afgeschreven.

Ik beleefde één van de mooiste dagen uit mijn sportleven. En daarvoor wil ik toch iedereen bedanken die  daar heeft aan meegeholpen. Mijn vrienden van KSV Bellegem, zowat alle zelfstandigen in het dorp die KSV Bellegem steunen. Mijn gezin. Stad Kortrijk die ook veel energie stak in dit evenement. De vele supporters die me bijna deden vergeten dat het hier bergop gaat op 't Kruiske. Het was de MAX. Bedankt! 

Devoldere Niki: 

59ste op 106