Crossduathlon Thuin

A tough day at the office!

Zaterdag laatstleden stond ik voor de vierde maal aan de start van de Crossduathlon te Thuin. De editie van 2015 moest ik, in de nasleep van mijn ‘Zofingen’ avontuur, aan me laten voorbij gaan omwille van een achillespeesblessure . Ik won de eerste twee edities in mijn agegroup en eindigde overall respectievelijk 4de en 7de. Vorig jaar werd ik na Niki Devoldere 2de bij de H40 en 7de overall. Resultaten die aangeven dat deze wedstrijd me ligt. Daarom wou ik er dit jaar zeker terug bij zijn. De omstandigheden zijn wel van een andere aard in vergelijking met voorafgaande jaren. Minder training, vooral een gebrek aan loopkilometers, en een algemeen minder vormpeil zorgen voor wat onzekerheid. De pijnlijke ribben doen daar geen goed aan. Maar ook het lange seizoen begint zijn tol te eisen.

Zoals gewoonlijk start de dag van de wedstrijd met een parcoursverkenning. Wim en Wesley, die ook aan de wedstrijd deelnemen, vergezellen me. We zien dat het parcours er vrij goed bij ligt. Tijdens de verkenning voel ik dat ik heel stramme spieren heb. Zou het griepvaccin dat ik dinsdag kreeg hier voor iets tussenzitten? Ik vrees van wel. Het gebruikelijke ritueel van een wedstrijddag wordt tot in de kleinste details uitgevoerd en iets voor 14:00 staan we met 145 deelnemers aan de start.

Om 14:00 wordt het startschot gegeven. Ik start mijn eerste run van 6km vrij rustig. Ik schuif op en zie Wesley enkele plaatsen voor mij uit lopen. Tijd om wat te versnellen. Ik maak tempo tot aan de moordende klim. Maar daar krijg ik een eerste tik en waarschuwing. Dit zou wel eens een zware dag kunnen worden. Ik overleef de klim maar verlies toch enkele plaatsen. Ik werk de eerste run af maar ik constateer dat ik veel verder in het pak zit dan voorafgaande jaren. Een slechte dag? Sterkere bezetting? Geen tijd om na te denken! Vlammen!!

Na een vlotte wissel spring ik mijn MTB op en probeer ik mijn situatie enigszins recht te trekken. Ik maak wat plaatsen goed maar verlies er evenveel. Het blijft vechten. Ik fiets richting wisselzone en kan terug vlot wisselen.

Ik start mijn laatste run, samen met een 5 tal andere atleten. Ik maak mooi tempo en loop de steile afdaling op kop. Ik hou dit vol tot de moordende slotklim die we ook in de eerste run voorgeschoteld kregen. Aan de voet van de klim krijg ik het al moeilijk en moet ik iedereen laten lopen. Wanneer het echt steil wordt moet ik wandelen. Wandelen wordt strompelen. Ik word steeds kleiner, voorovergebogen met mijn neus bijna de grond rakend. Ik verlies steeds meer terrein en vanuit de achtergrond komen steeds meer atleten opzetten. Dit komt niet goed! Bovenaan de klim wil ik me terug groot maken zodat ik terug kan lopen. Het lichaam zegt nee. Ik duizel en krijg koud zweet. Ik crash. Toch probeer ik te lopen. Stap per stap probeer ik een tempo te ontwikkelen maar het lukt me niet. Pas tot anderhalve kilometer voor de aankomst kan ik me wat herpakken. Ik pers er nog een versnelling uit om een vermeende podiumplaats te verzekeren. Na de aankomst hang ik totaal uitgeteld over een omheining te happen naar lucht. Het is jaren geleden dat ik zo kapot was.

Ik finish als 20ste overall. Ik vraag hoeveelste ik in mijn agegroup ben. Dan krijg ik te horen dat ik eerste H40 ben. Hoe kan dat? Blijkt dat twee 50-plussers voor me eindigen maar bijgevolg in de categorie H50 staan. Dat noemen we een aangename verrassing ;-).
Zou het leven dan toch aan 50 beginnen?

Eén ding is zeker, dit was een off-day. Komt het door de weinige loopkilometers, het griepvaccin, het lange seizoen of het resultaat van een heel bewogen week (betrokkenen weten wel meer)? Een klaar en duidelijk antwoord zal ik hierop wel niet krijgen.
Wel weet ik dat deze wedstrijd duidelijk zijn sporen heeft nagelaten en dat ik eerst voldoende zal moeten herstellen.
Ik noteer vandaag maandag 30 oktober, betonnen quadriceps, stramme hamstrings en uiterst pijnlijke kuiten wat resulteert in een eendengang om me van punt a naar punt b te begeven. Kortom, gewoon geen zicht!

Nu herstellen en focussen naar de volgende wedstrijd!

starters: 

Jan Goddaer

Jan Goddaer: 

20ste/145 en 1ste H40